7. ᾿Εκκλησιαστικὴ μουσική — ἱστορία, θεωρία, μελοποιήσεις ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΤΗΣ ΨΑΛΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ Θ

 

ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ

ΤΗΣ ΨΑΛΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

 

Θ

 

Θεόδωρος Ἀγαλλιανός. βλέπε Ἀγαλλιανὸς Θεόδωρος.

Θεό­δωρος παπα-Παράσχου Φωκαεύς. ἄμεσος μαθητὴς τῶν τριῶν δι­δασκάλων καὶ ἰδίως τοῦ πρωτο­ψάλτου Γρηγορίου καὶ τοῦ Χουρ­μουζίου Χαρτοφύλακος, μὲ τὸν ὁποῖο συνερ­γά­στηκε στὴν ἔκδοσι μου­σικῶν βι­βλίων. γεννή­θηκε στὴν Φώκαια τῆς Μικρᾶς ᾿Ασίας τὸ 1790. ὁ πα­τέρας του ἦταν ἱερεὺς καὶ ὀνομαζόταν Παράσχος. ἔτσι ἐξηγοῦνται καὶ τὰ δύο ἐπώνυμα ποὺ χρησιμοποιοῦσε ὁ Θεόδωρος, Φω­κα­εὺς λόγῳ τῆς καταγω­γῆς του καὶ (παπα-)Παράσχου ἀπὸ τὸν πατέρα του. σπουδαῖος με­λοποιὸς ἀλλὰ καὶ ἐκ­δότης βιβλίων τῆς ἐκκλη­σι­α­στι­κῆς μουσικῆς. γνώστης τῆς παλαιᾶς πα­ρα­ση­μαντικῆς ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνατολικῆς μουσικῆς καὶ ἐκδότης ἄλ­λωστε βι­βλίων ἀνατολικῶν ᾀσμάτων μὲ τὴν νέα παρασηματικὴ τῆς «καθ᾿ ἡ­μᾶς» μουσικῆς, τῆς «Πανδώρας» (1830) καὶ τῆς «Εὐτέρπης» (1843-1846). ἔ­γρα­ψε καὶ θεωρητικὸ μὲ τὸν τίτλο «Κρηπὶς τοῦ θεω­ρη­τι­κοῦ καὶ πρα­κτι­κοῦ τῆς ἐκκλη­σια­στι­κῆς μου­σι­κῆς», στὸ ὁποῖο ἀντι­γρά­φει κυρίως ἀ­πὸ τὴν «Εἰσαγωγὴ εἰς τὸ θεωρη­τικὸν καὶ πρακτικὸν τῆς ἐκκλη­­σια­στι­κῆς μου­σι­κῆς» τοῦ Χουρ­μουζίου. πέθανε στὴν Κων­σταν­τινούπολι στὶς 3 ὀκτωβρίου τοῦ 1851. στοὺς περὶ τοὺς πεντακοσίους (500) μα­θη­τές του συγκα­τα­λέ­γονται οἱ Γεώργιος Βιο­λάκης, Ἀνέστης χα­νεντές, Γρηγόριος Κων­σταν­τᾶς, Μισαὴλ Μισαηλίδης καὶ ἄλλοι.